Jak uczy się mózg? I… dlaczego czasem wie więcej, niż nam się wydaje? 🧠
Jak naprawdę uczy się człowiek? Dlaczego jedne informacje zapamiętujemy niemal od razu, a inne – mimo wielu powtórzeń – szybko znikają z pamięci? Co sprawia, że uczeń angażuje się w działanie, zadaje pytania, szuka odpowiedzi i chce wiedzieć więcej? I wreszcie – jaką rolę w tym wszystkim odgrywają emocje, relacje i poczucie bezpieczeństwa?
Na te i wiele innych pytań uczestnicy mieli okazję poszukać odpowiedzi podczas niezwykle inspirującego seminarium prowadzonego przez dra Marka Kaczmarzyka – profesora Uniwersytet Śląski, biologa, neurodydaktyka i jednego z najbardziej cenionych popularyzatorów wiedzy o mózgu i procesach uczenia się.
Było to spotkanie, które w wyjątkowy sposób połączyło naukę z edukacyjną praktyką. Profesor Kaczmarzyk – z charakterystyczną swobodą, humorem i ogromną wiedzą – opowiadał o funkcjonowaniu ludzkiego mózgu w sposób, który nie tylko fascynował, ale przede wszystkim pozwalał spojrzeć na codzienność szkolną z zupełnie nowej perspektywy. Wiele pedagogicznych „dlaczego?” nagle zaczęło układać się w spójną całość.
Uczestnicy seminarium przyjrzeli się procesowi uczenia się z perspektywy neurobiologii. Rozmawiano o tym, jak działa uwaga i dlaczego tak łatwo ją dziś rozproszyć, jak powstają ślady pamięciowe oraz co sprawia, że jedne doświadczenia zostają z nami na długo, a inne znikają niemal natychmiast. Nie zabrakło również refleksji nad motywacją – tą prawdziwą, wewnętrzną – która rodzi się nie z przymusu, lecz z ciekawości, poczucia sensu i możliwości działania.
Szczególne miejsce w seminarium zajęła rola emocji w procesie uczenia się. Uczestnicy mogli usłyszeć, jak silnie mózg łączy wiedzę z emocjonalnym doświadczeniem i dlaczego atmosfera, relacje i klimat edukacyjny mają ogromne znaczenie dla skuteczności nauczania. Coraz wyraźniej widać, że szkoła przyjazna mózgowi to nie chwilowy trend, ale odpowiedź na realne potrzeby współczesnych dzieci i młodzieży.
Wybrzmiała także ważna myśl, że mózg najlepiej uczy się w relacji. W kontakcie z drugim człowiekiem. W poczuciu bezpieczeństwa. W przestrzeni, w której można próbować, popełniać błędy, zadawać pytania i doświadczać sukcesu. To właśnie wtedy pojawia się gotowość do uczenia się – naturalna, autentyczna i trwała.
Spotkanie było pełne inspirujących przykładów, praktycznych odniesień do codziennej pracy nauczyciela i refleksji, które z pewnością zostaną z uczestnikami na długo. Bo wiedza o mózgu nie kończy się w sali szkoleniowej – wraca później do klas, gabinetów, szkół i rozmów z uczniami. Przekłada się na bardziej świadome decyzje, większą uważność i odwagę do szukania nowych rozwiązań. Bo kiedy rozumiemy, jak uczy się mózg – uczymy mądrzej, skuteczniej i bardziej świadomie, z większą uważnością na drugiego człowieka.
